Изгелек кыл

Игелекле булыйк, дуслар!

Сәлам, дуслар! Мин — Рахмонбердиева Камилла. Бүген сезгә «Изгелек кыл» дигән темага уйлануларымны җиткерергә телим. Изгелек — бу кеше тормышында бик мөһим урын алып торган нәрсә. Ул — башкаларга ярдәм итү, мәхәббәт белән карау, сабырлык күрсәтү, дошманлык тудырмау. Изгелек күңелдән чыга, аны күз алдына китерү мөмкин түгел.

Мәктәптә без укытучыларыбызга ярдәм итәбез: китапларны урнаштырабыз, кече укучыларга булышабыз. Бу — кечкенә генә изге эшләр, ләкин аларның кыюлыгы зур. Чөнки әлеге эшләр бездә яхшылык хисләрен үстерә, дуслыкны ныгыта. Өйдә дә изгелекне күрсәтергә мөмкин. Әти-әниләргә булышу, олыларны ихтирам итү, кечкенә туганнарга карата сабыр булу — бөтенесе дә изгелекнең бер өлеше.

Мин үзем әниемә ашарга пешерергә ярдәм итәм. Эшләгәч, күңел матурлана, канәгатьләнү хисе кичерәсең. Кунакка килгән дусларга игелек белән карау, аларны җылы каршы алу да изгелек булып санала.

Татар халкында «Кунак — Алланың кунагы» дигән әйтем бар. Бу — кунакны ихтирам итүнең, аңа игелек күрсәтүнең мөһимлеген күрсәтә. Изгелекне көндәлек тормышта эшләргә мөмкин: олы кешегә юл аркылы чыгарга булышу; төшке ашны оныткан дустыңа бер телем икмәк бирү; үзеңә кызыклы китапны башкаларга биреп тору; йорт хайванына азык биреп, җылылык күрсәтү.

Изгелек — ул гүзәллек. Аңа күп акча яки күп вакыт кирәкми. Кирәк: гүзәл уйлар һәм ихлас күңел. Һәрбер изге эш — бу безне яхшырак, канәгатьрәк кешеләр итә. Мин уйлыйм: әгәр һәр кеше көн саен изгелек кылса, дөнья бигрәк матур булыр иде. Әйе, изгелек — тормышның иң зур бәйрәме! Игелекле булыйк, дуслар!

Рахмонбердиева К., 9а сыйныфы укучысы