Сердәш

Дуслык – дөньядагы иң кирәкле мөнәсәбәтләрнең берсе. Дуслары булган кешеләр генә бәхетле буладыр, минемчә. Һәркемнең дә дусты булырга тиеш, шулай  булганда гына яшәве күңелле, рәхәт була. Дуслык – ул бик кыйммәтле язмыш бүләге. Дуслык безгә укырга, эшләргә, яшәргә ярдәм итә. Ул безне әйбәтрәк, яхшырак, көчлерәк итә. Кешегә дусларсыз яшәү мөмкин түгел. Чын дус тугрылык, гаделлек, намуслылык кебек сыйфатларга ия.

Дуслык − кешеләр арасындагы мөнәсәбәтләрнең иң күркәм һәм самими бер төре. Дуслар һәрвакыт бер-берләрен аңлыйлар, кайгы килгәндә, ярдәмгә ашыгалар, шатлык-сөенечлөрен бергә бүлешәләр. Дуслык − ул ике кешенең уртак кызыксынулары, бер-берсе белән ярдәмләшеп, авыр чакта терәк булып яшәүләре. Ул − теләсә нинди байлыктан, акчадан кыйммәтрәк, сатылмый торган бөек нәрсә. Дуслык, барыннан да элек, ярдәм кирәк чакта, авырлыклар аша сыналырга тиеш. Янәшәңдә якын дусларың булганда, сине бернинди каршылыклар да куркытмый.

Кайвакытта без дустыбызның кадерен аны югалткач кына аңлыйбыз. Бергә вакытта уйлап бетермибез, юкка гына үпкәләшәбез. Тик алай ярамый, дуслар. Дуслыкны сакларга кирәк. Моның өчен беренче чиратта, үзеңә тәртипле булырга, көчсезләрне якларга, өлкәннәргә урын бирергә кирәк. Бары тик тәртипле кеше генә чын, тугры, ышанычлы дус була ала.

Дуслык кагыйдәләре:

  1. Дустыңны нинди бар, шундый итеп кабул ит;
  2. Дустыңны алдама һәм сатма;
  3. Дустыңа авыр чакта ярдәм ит;  
  4. Дустыңның җитешсезлекләреннән көлмә;
  5. Дустыңны гафу итә бел;
  6. Үз хаталарыңны таный бел.

Шагидуллин И., 11 “А” сыйныфы укучысы